Aynı sokakta oturuyoduk.Her gün bir kızla
geliyordu eve. Adı esrarengizdi.Herkes onun hakkında farklı şeyler düşünüyordu.
Fakat kimse gerçeği bilmiyordu. Kirli sakalları vardı kara gözlü esmerdi.
Mahallenin kızları hayrandı. Bense nefret ederdim. Hiç kimse ile konuşmazdı.
Sadece gelip geçerdi. Bir gün onunla yolda karşılaştım. Çok güzel yüzü vardı.
Bana gülümsedi şaşırdım!.. Ama yinede sevmiyordum. Fakat o çok farklıydı. Gece
boyunca lambası yanardı. Uyumak yerine onu seyrederdim. Onu sevmediğim halde onu
gözetlemeye başladım. O an anladım ki ben kendimi kaptırmışım. Artık o eve
gelmeden uyuyamıyordum. Bana göz kırptı yanımdan geçerken çağırdım. Acelem var
''KÜÇÜĞÜM'' dedi. Bana aramızdaki yaş farkını hatırlattı eve girip ağladım.
Karar verdim ona ilanı aşk edecektim. Yolunu bekledim onu gelirken gördüm.
Peşine düştüm. O eve girdi. Kapıyı çaldım. Açtı ''ne var KÜÇÜĞÜM'' dedi. ''SENİ
SEVİYORUM'' dedim. Gülümsedi cevap vermedi. Evet dedim. Ne ''evet'' dedi.
Koşarak kaçtım . Bir ay boyunca evden çıkmadım. Bir gün kızlarla konuşurken
ambulans geldi. Onun evine girdi. Sedye ile onu dışarıya çıkardılar.'' Bende
KÜÇÜĞÜM'' dedi ve gözlerini yumdu!! Kıpkırmızı oldum.Herkes bana bakıyordu.
Ağlayarak koşmaya başladım. Akşama kadar sokakta gezdim. Annemler ondan
bahsediyorlardı. Ailesi yokmuş kendi gayretleriyle gelmiş bu yaşa sevdiği bir
kız varmış. Ailesi izin vermemiş evlenmelerine. Kız evden kaçmış sokak
serserleri onu öldürmüşler. Eve getirdiği kızlar evi olmayan kızlarmış... Kimi
sevdiyse ölmüş acı çekmiş. İntihar edip hastaneyi aramış. Polisler evin
duvarında ''KÜÇÜĞÜM'' yazısını görmüşler. ''BENDE SENİ SEVDİM SEVDİKLERİM
GİBİ SEN ÖLME DİYE BEN ÖLDÜM KÜÇÜĞÜM''
工具 
